Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2014

Φθινοπώριασε….

Το σκοτάδι έπεσε νωρίς. Γύρω στις 8 όλα είχαν σκοτεινιάσει.  Λίγοι άνθρωποι στους δρόμους. Μόνο φώτα. Δρόμοι σχεδόν άδειοι. Σαν παραμελημένες σκέψεις. Ξαφνικά αναπόλησα τις καλοκαιρινές ημέρες. Τότε που η μέρα έφευγε αργά. Τότε που το φως έμενε περισσότερο. Με … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Θα μπορέσουμε . . .

Άλλη μία εβδομάδα φθάνει στο τέλος της. Δεν κατάλαβα καν πως πέρασε. Τουλάχιστον την έζησα και με το παραπάνω. Χαρές, λύπες, πρόσωπα, στιγμές. Η ζωή με έχει μάθει να ζω την κάθε στιγμή έντονα.   Ό, τι αισθάνομαι να το … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Ανθρώπινη ομορφιά…

Φθινοπώριασε για τα καλά. Κάθομαι κι απόψε στο γραφείο, ακούω χαλαρή μουσική κι ο νους μου περιπλανιέται σε διάφορα μέρη. Ένα σπιτικό λικέρ κεράσι ίσως βοηθήσει το μυαλό να αφεθεί και να ξεδιπλώσει τις μοιραίες σκέψεις.  Όσο βαδίζουμε προς τα … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Ξημερώνει Κυριακή . . .

Άλλη μια όμορφη Κυριακή ξημέρωσε. Σήμερα ξύπνησα νωρίς. Βγήκα στο μπαλκόνι, έκατσα αναπαυτικά στην καρέκλα πίνοντας το καφεδάκι μου και άρχισα να αγναντεύω τη θέα της όμορφης πόλης των Χανίων.  Ο ουρανός καταγάλανος. Ο ήλιος ξεπροβάλλει δειλά δειλά πίσω από … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Σοκολάτα αγάπη μου . . .

13 Σεπτεμβρίου . Παγκόσμια Ημέρα σοκολάτας. Να πω την αλήθεια δεν το γνώριζα, γιατί ως λάτρης της σοκολάτας την γιορτάζω κάθε μέρα. Η σοκολάτα κατασκευάζεται από τους σπόρους του τροπικού δέντρου κακάο, του οποίου η επιστημονική ονομασία είναι Theobroma cacao, … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε

Αγάπη είναι . . .

Ένα ακόμα βράδυ του Σεπτέμβρη έφτασε.  Απαλή μουσική, μελωδίες ταξιδιάρικες, χαλαρό φθινοπωρινό αεράκι  και χιλιάδες  σκέψεις που κάπου θέλουν να αποτυπωθούν. Το μυαλό δεν τις χωρά. Σκέφτηκα λοιπόν, να τις μοιραστώ μαζί σας. Καθίστε αναπαυτικά, απολαύστε το ρόφημά σας και … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα | 1 σχόλιο

Τα μαθητικά τα χρόνια δεν τα αλλάζω με τίποτα . . .

Σεπτέμβριος. Ο μήνας του σχολείου  λέγαμε πάντα με τους συμμαθητές μου.  Ο μήνας που αρχίζουν τα βάσανα, το διάβασμα, οι ξινοί καθηγητές, το πρωινό ξύπνημα. Ξέρετε κάτι; Όλα αυτά χρόνο με το χρόνο μου λείπουν. Ακόμη και τώρα που τα … Συνέχεια

Posted in Αταξινόμητα | Σχολιάστε